POWROTY. Pomoc prawna i informacja dla powracających migrantów.

EUROPEJSKI TRYBUNAŁ PRAW CZŁOWIEKA

Wyrok23-10-2012_w_sprawie AL-TAYYAR-ABDELHAKIM.pdf

Wyrok z 23 października 2012 w sprawie AL-TAYYAR ABDELHAKIM przeciwko Węgrom - naruszenie art. 5 § 1 (f) poprzez arbitralną detencję Palestyńczyka umieszczonego w ośrodku zamkniętym w celu zabezpieczenia powrotu, w sytuacji gdy złożył on wniosek o ochronę międzynarodową PDF wyroku w języku angielskim

Wyrok-23-października-2012_HENDRIN ALI_SAID-ARAS-ALI-SAID.pdf

Wyrok z 23 października 2012 w sprawie HENDRIN ALI SAID i ARAS ALI SAID przeciwko Węgrom - naruszenie art. 5 § 1 (f) poprzez arbitralną detencję dwóch Irakijczyków umieszczonych w ośrodku zamkniętym w celu zabezpieczenia powrotu, w sytuacji gdy złożyli oni wnioski o ochronę międzynarodową PDF wyroku w języku angielskim

CASE OF AUAD v. BULGARIA.pdf

Wyrok z 11 stycznia 2012 w sprawie AUAD przeciwko Bułgarii (skarga nr 46390/10) naruszenie art. 3, art. 13 i art. 5 § 1 poprzez nieokreślenie kraju, do którego cudzoziemiec ma zostać wydalony, co w konsekwencji prowadzi do braku pewności prawnej i utrudnia skuteczną kontrolę rzetelności postępowania władz krajowych, i poprzez zbyt rzadkie wnioskowanie o wystawienie dokumentów podróży.

TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI UNII EUROPEJSKIEJ

Wyrok z 6 grudnia 2011 r. w sprawie Achughbabian.pdf

Wyrok z 6 grudnia 2011 r. w sprawie Achughbabian, pytanie prejudycjalne skierowane przez sąd francuski. Wykładni dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich należy dokonywać w ten sposób, że: sprzeciwia się ona uregulowaniu państwa członkowskiego poddającemu nielegalny pobyt sankcjom karnym, jeśli uregulowanie to zezwala na poddanie karze pozbawienia wolności obywatela państwa trzeciego, który przebywając nielegalnie na terytorium tego państwa członkowskiego i nie chcąc dobrowolnie opuścić tego terytorium, nie został poddany środkom przymusu w rozumieniu art. 8 tej dyrektywy i wobec którego, zakładając, że został umieszczony w ośrodku detencyjnym celem przygotowania i realizacji wydalenia, nie upłynął maksymalny termin stosowania tego środka detencyjnego, oraz nie sprzeciwia się ona takiemu uregulowaniu, jeśli zezwala ono na poddanie karze pozbawienia wolności obywatela państwa trzeciego, wobec którego zastosowano postępowanie w sprawie powrotu określone w omawianej dyrektywie i który nadal nielegalnie przebywa na rozpatrywanym terytorium, a brak jest uzasadnionego powodu przemawiającego przeciwko powrotowi.

Wyrok z dnia 28 kwietnia 2011 r. w sprawie El Dridi.pdf

Wyrok z dnia 28 kwietnia 2011 r. w sprawie El Dridi, pytanie prejudycjalne skierowane przez sąd włoski. Wykładni dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich, a w szczególności jej art. 15 i 16, należy dokonywać w ten sposób, że sprzeciwia się ona uregulowaniu państwa członkowskiego, takiemu jak rozpatrywane w postępowaniu przed sądem krajowym, które przewiduje wymierzenie przebywającemu nielegalnie obywatelowi państwa trzeciego kary pozbawienia wolności wyłącznie z tego względu, że przebywa on bez zasadnionego powodu na terytorium tego państwa, z naruszeniem nakazu opuszczenia tego terytorium w określonym terminie.

filev i osmani.doc

Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej  z dnia 19 września 2013 r. w sprawie przeciwko Filewowi i Osmaniemu odnośnie powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich- pytanie dotyczące dyrektywy Parlamentu Europejskiego w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich.

 

TSUE- C‑38313 PPU.doc

Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej  z dnia 10 września 2013 r. w sprawie C-383/13 w sprawie M.G., N.R przeciwko Staatsecretaris van Veiligheid en Justitie w przedmiocie przedłużenia stosowania środków detencyjnych- pytanie dotyczące dyrektywy Parlamentu Europejskiego w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich. 

wytok ETS 5.06.14.odt

Wyrok z 5 czerwca  2014 r. w sprawie C-146/14 PPU Baszir Mohamed Ali Mahdi

Pytanie prejudycjalne skierowane przez sąd bułgarski dotyczące wykładni dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich. Sąd pokreślił, że organ sądowy orzekający w przedmiocie wniosku o przedłużenie stosowania pierwotnego środka detencyjnego powinien koniecznie posiadać możliwość rozpatrzenia każdej istotnej okoliczności faktycznej i prawnej w celu ustalenia, czy przedłużenie to jest uzasadnione, co wymaga dogłębnego zbadania właściwych w danym przypadku okoliczności faktycznych. Organ ten powinien posiadać możliwość zastąpienia pierwotnie wydanej decyzji o zastosowaniu środka detencyjnego swą własną decyzją i bądź wydać decyzję o przedłużeniu stosowania środka detencyjnego, bądź zastosować mniej represyjny środek zastępczy, bądź, jeżeli jest to uzasadnione, wydać decyzję o zwolnieniu danego obywatela. Organ sądowy powinien wziąć pod uwagę każdą okoliczność istotną dla wydania takiej decyzji. Wynika stąd, że uprawnienia, jakimi dysponuje w ramach takiej kontroli organ sądowy nie mogą być w żadnym wypadku ograniczone jedynie do okoliczności przedstawionych przez organ administracyjny.

 

WYROK TRYBUNAŁU.docx

Europejski Trybunał Sprawiedliwości wydał wyrok w sprawie interpretacji Wspólnotowego kodeksu wizowego oraz kodeksu granicznego Schengen. Trybunał stwierdził, że unieważnienie przez organ państwa trzeciego dokumentu podróży nie skutkuje z mocy prawa unieważnieniem wizy jednolitej umieszczonej w tym dokumencie oraz że wjazd obywateli państw trzecich na terytorium państw członkowskich nie jest uzależniony od warunku, że ważna wiza przedstawiona podczas odprawy granicznej musi być koniecznie umieszczona w ważnym dokumencie podróży. Trybunał podkreślił, że uregulowania wewnętrzne państwa członkowskiego nie mogą być sprzeczne w przepisami unijnymi.